برای تو که نیستی اما همیشه جایت در کنارم خالیست اما یادت در کوشه ذهنم فریاد میزند
میلاد بزرگ مرد عالم علی ابن ابی طالب و روز پدر بر همه شیعیان تبریک میگویم
وقتی بچه بودم برای روز مادر سعی میکردم واسه مادرم سنگ تموم بذارم با نقاشی های کودکانه کمی نقل یه کارت مادر روزت مبارک
به مادرم میدادم
وقتی ازم میپرسیدن مادرتو بیشتر دوست داری یا پدرتو دلم اول سمت مادرم پر میکشید بعد میگفتم اول مامان بعد هم بابا
ولی هیچ وقت برای پدر چیزی کنار نمیذاشتم
اما پدر....
همیشه میگن سلطان غم مادر...فقط همین؟جای پدر پس کجاست؟
من میگم کوه رنج....دریای صبر.....پدر
همیشه هر جا اول مادر بعدش هم پدر! اما کیه محبتای پدر رو بدونه همیشه آغوش گرفتن نیست همیشه گفتن دوستت دارم نیست.
وقتی یاد کم توقعی های بابا می افتم وقتی یاد محبتای زیر زیری بابا می افتم که پسر نباید لوس بشه پسر باید مرد بشه درست مثل بابا همه وجودم شعله ور میشه
میگن سنگ زیرین آسیاب، سنگی که همه سختی ها درد ها رو تحمل میکنه تا آسوده باشی اما باز هم دیده نمیشه
دیده شدن سنگ زمانیه که کمرش شکسته شده باشه. اما
دریغ از گفتن (آخ)
نمیدونم کی وکجا بود خلوت پدر و پسر که پدر با اقتدار گاهی پند میداد گاهی سرزنش اخرش هم یه پس گردنی اهسته
بغض گلوم و میچلوند فشار میداد گوشه چشمم کمی خیس شد گفتم ای کاش اون دستا دستای پدرم بود
وقتی رفیق بازی پدر و پسر رو یه جای میبینم وقتی دستی توی دست پدری میبینم از حسرت قلبم آتش میگیره
میگن صدای شکستن قلب مادر رو میشه شنید
اما پدر.....
شنیدن صدای شکستن قلب پدر، بیاد گستاخی ها و درشتی ها باش بیاد ریختن اشکهای پنهونی از چشمای مهربون پدر باش بیاد آه سرد قلب درد کشیده پدر باش
وقتی بچه بودم نقش کم رنگی از پدر در ذهن داشتم همیشه سختگیری ها و جدیت های پدر بود که ازشون نفرت داشتم فکر میکردم کاری در قبالشون مسعولیت داشتم برای سن من نیست. گاهی هم چهره پدر رو خشک وخشن میدیدم که با جدیت تمام نصیحت و سرزنشم میکرد
اما....
فکر میکردم همه سرگذشت من یه خواب بیشتر نیست شاید یه کابوس.
پدر....
ای کاش بودی تا بر چین پیشانیت و بر ترک های کف دستت بر پشت پای خسته ات بوسه ای زنم
ای کاش بودی تا حسرت بی تو بودن جگرم را قلب پاره پاره ام را نسوزاند
ای کاش بودی تا شمیم مهرت همه آسمان را پر میکرد
ای کاش بودی تا چشمانم قاب تصویر خندانت نمیشد
هزاران هزار افسوس........که بودنت در کنارم فقط رویای بیش نیست
مطلبم تمام شد نمیدونم هدیه به پدرت چی میخوای بدی اما بجای من بوسه ای به پیشانی پدرت بزن، دستای گرم و مهربونشو ببوس
وبه آغوش پدر برو بگو به اندازه همه ادما به اندازه همه ستاره ها به اندازه همه وهمه دوستت دارم
اگر هم پدرت در کنارت نیست ، سر مزارش برو همه جمله منو تکرار کن....
هر وقت دیدی کسی پدر یا مادرشو از دست داده براش ترحم خرج نکن چون باعت نفرت میشی تا محبت
هیچ کس از ترحم لذت نمیبره.
(متولد باران)
